چقدر سخته تو چشمای کسی که تمام عشقت رو ازت دزدید ....

و به جاش یه زخم همیشگی رو به قلبت هدیه داد زل بزنی

و به جای اینکه لبریز کینه و نفرت بشی

حس کنی هنوز دوسش داری .....

چقدر سخته سرت رو  رو دیواری تکیه بدی که یه بار زیر آوار غرورش

همه وجودت له شده  .....

چقدر سخته تو خیالت ساعتها باهاش حرف بزنی

اما وقتی دیدیش چیزی جز سلام نتونی بگی .....

چقدر سخته وقتی ....

پشتت بهشه دونه های اشک گونه هاتو خیس کنه اما مجبور باشی بخندی

تا نفهمه هنوز دوسش داری  ....

چقدر سخته گل آرزوهاتو تو باغ دیگری ببینی

و هزار بار تو خودت بشکنی

و اون وقت آروم زیر لب

بگی :  گل من باغچه نو مبارک ........ ......      .

اگه زندگی بلد نباشم زندگی نمی کنم .....

اگه سلطنت بلد نباشم سلطنت نمی کنم ....

ولی اگه دوست داشتن رو بلد نباشم

به خاطر تو  یاد می گیرم .....